Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012



Απ’ όλα τ’ άνθη του αγρού που έχω μαζεμένα
ένα μονάχα αγαπώ, γιατί θυμούμαι εσένα!
Δεν είναι τριαντάφυλλο, δεν είναι ανεμώνη
είναι λουλούδι ταπεινό: το λέν’ «μη με λησμόνει!»
Η παράδοση αναφέρει ότι, όταν ο Θεός έπλασε τα λουλούδια, χάρισε στο καθένα τ’ όνομά του.  Ελησμόνησε όμως ένα που βρισκόταν στην όχθη ενός ρυακιού. Το λησμονημένο γαλανό λουλουδάκι φώναξε :
«Μεγάλε Πατέρα, σ’ όλα τα λουλούδια χάρισες ένα όνομα. Εμένα γιατί με ξέχασες; Χάρισέ με στην αγάπη».
Εκείνος τότε αποκρίθηκε:
« Έχεις δίκιο, δεν πρέπει να λησμονηθείς και από τώρα θα σε λένε
Mη με λησμόνει’».



Ένας άλλος ξένος θρύλος μνημονεύει ότι στις όχθες κάποιου ποταμού, όπου είχε φυτρώσει έναγαλάζ ιο λουλουδάκι, περπατούσε ένα ερωτευμένο ζευγαράκι. Ξαφνικά η κοπέλα αντίκρισε το όμορφο λουλουδάκι στους γκρεμούς της όχθης και το πόθησε.

Ο νέος χωρίς να πει τίποτε έτρεξε να της το φέρει. Το έκοψε, αλλά γλίστρησε κι έπεσε στονερό του ποταμού. Παρά τις προσπάθειές του δεν μπόρεσε να σωθεί. Η κόρη με λαχτάρα και θρήνους αγνάντευε το χαμό του. Κι ο νέος που πνιγότανε κατόρθωσε να πετάξει στην αγαπημένη του το γαλάζιο λουλουδάκι που κρατούσε στα χέρια του, με τα στερνά του λόγια «Mη με λησμόνει!».

Δεν υπάρχουν σχόλια: