Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Άγνωστη γνωστή

 Στο σταθμό μιας επαρχιακής πόλης ,
ίσως πάλι να ήταν στον ξύλινο μώλο,
είχες ένα όνομα μιας νεράιδας  που δεν θυμάμαι,
ίσως  νά ήταν το όνομά σου αυτοκρατορικό και άγιο,
για μένα είπες "έχεις τ΄όνομα που η ψυχή γυρεύει"
μας χώριζαν 7 χρόνια,
στα εικοστέσσερα εσύ ,  δεκαεπτά εγώ,
κάπνιζες αριμανίως θυμάμαι,
Καθήσαμε στα σκαλάκια της εισόδου ,
επόμενο δρομολόγιο,
για σένα ο βορράς για μένα ο νότος,
 ελάχιστες στιγμές  αναμονής,
       άπειρες εξομολογήθησεις ανείπωτων ονείρων, 
       στόχων και φιλοδοξιών.........
       ήρθε η ώρα ,
       φεύγοντας ,
        μισητή σιωπή 
       -"γειά χαρά" 
      -"buena suerte" και μην ξεχνάς το μύθο του Θησέα.......
      

Δεν υπάρχουν σχόλια: