Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2007

Όσα παίρνει η φωτιά....

Ängsälvor, ξωτικά που χορεύουν στα λιβάδια, (Nils Blommér - 1850)

Μιά φωτιά, κατρακυλάει στο λόφο , παίρνει...παίρνει ....καθώς περνάει, χόρτα ξερά, χλωρά ,που καίγονται μαζί...
Θάμνους με φωλίτσες εντόμων και πεταλουδίτσες,
δέντρα αιωνόβια που ...είχαν δεί... αυτά κι αν είχαν δεί....
δέντρα χαραγμένα με αρχικά μέσα σε καρδιές τρυπημένες με τα βέλη του έρωτα.... δέντρα που μαρτυρούσαν όρκους αιώνιας πίστης...
δέντρα ταχείας και βραδείας καύσεως,έλατα και πεύκα, ελιές κι αμπέλια ,λάδι και κρασί, αγιασμένα,
Νύμφες και ξωτικά , νεράιδες και φυλλώματα, πουλιά , μεγάλα και μικρά νεοσούς και αυγά τις φωλίες τους,
παίρνει νυφίτσες και αλεπουδίτσες πονηρές , λύκους και πρόβατα ,τι μοίρα κι αυτή,
ήχους και τιτιβίσματα, βελάσματα και μουγκανίσματα, ουρλιαχτά ανθρώπων και σκούξιμο ζώων,

Παίρνει την ομορφιά από τα μάτια μας , το θρόισμα από τα αυτιά μας , το κελάηδημα από το ξημέρωμά μας , το ρόδινο της αυγούλας , το τραγούδι των γρύλλων και των τζιτζικιών , το ξύπνημα από τον κόκορα, το πρωινό με γάλα πρόβειο και δυό μάτια αυγά .
Παίρνει το λόγο που΄χε η γριά να ζει. Παίρνει τις διακοπές στο χωριό , την επαφή των παιδιών με την φύση.
Παίρνει το όνειρο, την ελπίδα ότι του χρόνου θα τα ξαναπούμε ,
το μέλλον, ότι το Πάσχα θα ξανάρθουμε να ψήσουμε , την ανάσα " εδώ έχουμε οξυγόνο" ,

Μας παίρνει τις αναμνήσεις μας , τα παιδικά μας χρόνια , τα παιγνίδια μας και τις φωνές τις μάνας " Κατέβα παιδάκιμ' απ΄το δέντρο"
Μας παίρνει το κρυφτό , μας παίρνει τον καφενέ και την κολτσίνα, την γιαγιά που πλέκει στην αυλόπορτα και παρατηρεί ποιός παιρνάει και ποιός διαβαίνει

Αυτή η πορτοκαλιά θυμωμένη θεά του δάσους μας παίρνειότι μέχρι τώρα απλώχερα μας είχε χαρίσει η φύση.

Μας παίρνει τα δάκρυα από τα μάτια , σαν βλέπαμε τον άνθρωπο να λέει -μόνο μην με ρωτήσετε για τους νεκρούς μου, θα μας ξεχάσουν οι γραβατομένοι-, αυτόν που είχε τόσα να πεί, μα δεν ήθελε να τα πει δημόσια.
Αυτόν που ήθελε να ανοίξει την καρδιά του, μα η σπαραχτική σιωπή του ήταν αντιτηλεοπτική και τέλειωσε ο χρόνος του.



Θεοί του δάσους, Δρυίδες ,ξωτικά, νάνοι και αερικά νεράιδες και καλικάτζαροι και πως άφησατε να γίνουν όλα αυτά;

Πως αφήσατε να γίνει στάχτη η αξιοπρέπειά μας;

Δεν υπάρχουν σχόλια: