Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Χωροφύλακας του νου μου


Nα μιλώ,θέλω , δεν μπορώ
Να νιώθω ,θέλω , δεν μπορώ
Να σκέφτομαι,θέλω , προσπαθώ.

θες να με δεις να κλαίω;
Χωροφύλακας του νου μου ,
Χρόνια τώρα....
Οριοθετείς , υπαγορεύεις ....
Κάθε ανεπαίσθητη κίνηση ελέγχεις.
Μαριονέτα....θά ΄πρεπε να λέγομαι.....
Πού να μιλήσω;
Σε ποιόν ουρανό,
Δεν μου μένει τίποτ’ άλλο μόνο η σκέψη.
Μη μου τη φυλακίζεις
όνειρα θέλω να κάνω μη μου τα στερείς,
απέχουν απ' την πραγματικότητα....

1 σχόλιο:

Θαλασσινή είπε...

το σκίτσο αυτό το έκανα μια μέρα μάλλον νύχτα ήταν παραμονή Χριστουγέννων κάπου στην Καραϊβική, δεν πρόκειται για έργο τέχνης μα για μέναν ένιωθα και νιώθω ότι με αντιπροσωπεύει αυτή η φάτσα με το κλειστό στόμα και τις ιδέες που ξεπηδούν κάθε τόσο σαν κλαδιά απ το μυαλό μου ιδιαίτερα σαν ακούω μουσική τίποτε άλλο.