corazón coraza.
Porque tú siempre existes dondequiera
pero existes mejor
donde te quiero
porque tu boca es sangre
y tienes frío
tengo que amarte
amor
tengo que amarte
aunque esta herida duela como dos
aunque te
busque y no te encuentre
y aunque
la noche pase y yo te tenga
y no.
Ποιήμα του Μάριο Μπενεδέττι από το μυθιστόρημα «Gracias por el fuego»,ένα διήγημα όπου η στέρηση και η ήττα συναισθηματική και προσωπική είναι το καθρέπτης μέσα στον οποίο αντικατοπτρίζονται οι δυσκολίες και οι στερήσεις ενός ολόκληρου λαού γενικότερα .
Ο πρωταγωνιστής Ramón Budiño μέσα από την διήγηση της δικής του ζωής διηγείται και την ζωή της πατρίδας του . Η σχέση με τον πατέρα του μοιάζει με ελληνική τραγωδία , με διαρκείς διαμάχες και απογοητεύσεις
Μέσα στις άλλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ζεί την αποστέρηση της αληθινής αγάπης. Ερωτεύεται την κουνιάδα του -γυναίκα που αγαπά μα δεν μπορεί να αγγίξει- Όλο το διήγημα είναι η εικόνα μιας χώρας που πρέπει να φτάσει στον πάτο του πηγαδιού για να βρει σωτηρία για να μπορέσει να αρχίσει από την αρχή να εκτιμά τον εαυτό του και να «αναστηθεί».
Καρδιά –φράχτης - Mario Benedetti
Γιατί σε έχω και δεν σε έχω
Γιατί σε σκέφτομαι
Γιατί η νύχτα έχει
τα μάτια ορθάνοιχτα
Γιατί η νύχτα περνάει και εγώ λέω «αγάπη»
Γιατί ήρθες να πάρεις την εικόνα σου
Και είσαι ομορφότερη απ΄όλες τις εικόνες σου
Γιατί είσαι όμορφη απ΄την κορφή ως τα νύχια
Γιατί είσαι καλή μαζί μου με την καρδιά και την ψυχή
Γιατί κρύβεσαι στην γλυκειά σου περιφάνεια
Γλυκιά καρδούλα
Καρδιά –φράχτης
Γιατί είσαι δική μου
Και δεν είσαι
Γιατί σε κοιτώ και πεθαίνω
Και το χειρότερο απ΄το να πεθάνω
Να μη σε βλέπω αν
δε σε κοιτώ
Γιατί
είσαι
παντού
Αλλά υπάρχεις περισσότερο εκεί που σε θέλω
Γιατί το στόμα σου είναι σαν αίμα
κρυώνεις και πρέπει να σ΄αγαπω,
Π ρ έ π ε ι να σ’αγαπώ ,αγαπημένη
Ακόμη κι αν αυτή η πληγή με πονάει διπλά
Ακόμη κι αν σε ψάχνω και δεν σε βρίσκω
Ακόμη κι όταν
Η νύχτα περνάει και είσαι δικιά μου
Δεν
είσαι...