;
Ψεύτρα του Jean Cocteau
Θα ήθελα να λέω αλήθεια. Αγαπάω την αλήθεια. Αλλά η αλήθεια δεν μ’ αγαπά. Αυτή είναι η καθαρή, η αληθινή αλήθεια.
Η αλήθεια δεν μ’ αγαπά.
Μόλις την ξεστομίζω, αλλάζει όψη και γυρίζει εναντίον μου. Μοιάζω να λέω ψέματα και όλοι με κοροϊδευει.
Κι ωστόσο είμαι απλή, δεν μου αρέσει το ψέμα. Το ψέμα σέρνει πίσω του φοβερές σκοτούρες, και σε παρασέρνει και πιάνεσαι στην παγίδα του και παραπατάς και πέφτεις και όλοι γελάνε και σε κοροϊδεύουν… Ενώ είναι τόσο απλό να λες την αλήθεια! Ας, πούμε, εγώ:
Η αλήθεια δεν μ’ αγαπά.
Μόλις την ξεστομίζω, αλλάζει όψη και γυρίζει εναντίον μου. Μοιάζω να λέω ψέματα και όλοι με κοροϊδευει.
Κι ωστόσο είμαι απλή, δεν μου αρέσει το ψέμα. Το ψέμα σέρνει πίσω του φοβερές σκοτούρες, και σε παρασέρνει και πιάνεσαι στην παγίδα του και παραπατάς και πέφτεις και όλοι γελάνε και σε κοροϊδεύουν… Ενώ είναι τόσο απλό να λες την αλήθεια! Ας, πούμε, εγώ:
