...Εγώ μπορεί να μη υπάρχω ως αύριο

Αν μπορούσες  να ακουστείς

Θα σου έδινα την ψυχή μου

Να την κάνεις τις νύχτες

Ορατές νότες, εγχρωμες,

στον αέρα του κόσμου .

 Το παιδί με τη σάλπιγγα

Το παιδί με τη σάλπιγγα

 

 

 

...Αν μπορούσες να σκουστείς θα σου έδινα την ψυχή μου
 να την πας ως την άκρη του  κόσμου...Νικηφόρος Βρεττάκος Το παιδί με τη σάλπιγγα

 

Ξημέρωμα στο Σούνιο Νικηφόρου Βρεττάκου

Ξημέρωμα στο Σούνιο

Είμαι ένα σύνθεμα από ξένο μεγαλείο.
Τα όσα θωρείς στην ύπαρξή μου είναι όλα ξένα,
Κάτι απ΄τη θάλασσα, απ΄τον ήλιο κι από σένα,
κάτι απ΄του δάσους κι απ΄της νύχτας το στοιχείο.
Κι όταν πεθάνω το στοιχείο του θα πάρει
το φως, η θάλασσα, το δάσος, το φεγγάρι
κ΄ εδώ στη θέση μου θα μείνει πιά η σιγή.
Κι αυτή η ψυχή που μες στο στήθος μου είχα φέρει,
απ΄του ουρανού ψηλά σαν έπεσα τα μέρη,
θα΄χει σε αγάπη σκορπιστεί πάνω στη γη.