Albatross de Charles Baudelaire
Por distraerse, a veces, suelen los marineros
Dar caza a los albatros, grandes aves del mar,
Que siguen, indolentes compañeros de viaje,
Al navío surcando los amargos abismos.
Apenas los arrojan sobre las tablas húmedas,
Estos reyes celestes, torpes y avergonzados,
Dejan penosamente arrastrando las alas,
Sus grandes alas blancas semejantes a remos.
Este alado viajero, ¡qué inútil y qué débil!
Él, otrora tan bello, ¡qué feo y qué grotesco!
¡Éste quema su pico, sádico, con la pipa,
Aquél, mima cojeando al planeador inválido!
El Poeta es igual a este señor del nublo,
Que habita la tormenta y ríe del ballestero.
Exiliado en la tierra, sufriendo el griterío,
Sus alas de gigante le impiden caminar
.
Τα Άλμπαντρος ή Διομήδειες είναι πουλιά πολύ
διαφορετικά από τους γλάρους , είναι κατά πολύ μεγαλύτερά τους, ταξιδεύουν στους
ωκεανούς μερόνυχτα ολόκληρα με ελάχιστη τροφή. Σπάνια στέκονται στα
περαστικά πλοία. Δεν πλησιάζουν τις ακτές, τα συναντάμε κυριώς στο Νότιο
ημισφαίριο αλλά και στο Βόρειο Ειρηνικό . Τρέφονται με ψάρια καλαμάρια κριλ τα οποία τρώνε είτε ως πτωματοφάγοι, είτε αρπάζοντάς τα από την επιφάνεια του
νερού βουτώντας, αντίθετα από τους γλάρους που καταβροχθίζουν ότι σκουπίδι
κυκλοφορεί.
Τα άλμπατρος διακρίνονται για την τεχνική τους στο πέταγμα χρησιμοποιώντας
τη δυναμική πτήση, και την πτήση με κλίση για να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις
με λίγη προσπάθεια
"Dios te salve, viejo Marinero,
de los demonios que por esto serán plaga!-
¿Por qué miras así? Con mi ballesta
Yo maté al Albatros.
Samuel Taylor Coleridge - La Canción del Viejo Marinero
Ο μύθος των άλμπαντρος λέει ότι αν
κάποιος προκαλέσει κακό σε ένα τέτοιο βασιλιά των ουρανών και των θαλασσών θα
έχει κακή τύχη .Λέγεται ότι η προέλευση αυτού του μύθου έχει να
κάνει με κάποιον άλλο μύθο που αναφέρει ότι οι ψυχές των ναυτικών μετά το θάνατό
τους γίνονται άλμπαντρος.
