Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2007

Να τα πούμε;



ΚΑΛΑΝΤΑ
Η ύπαρξη τραγουδιών που μοιάζουν με τα κάλαντα έχουν ρίζες βαθιά στην ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας.
Τα παιδιά με ομοίωμα καραβιού ή με κλαδί ελιάς ή δάφνης στο οποίο κρεμούσαν κόκκινες και άσπρες κλωστές τα τραγουδούσαν .


Χριστουγεννιάτικα κάλαντα
Καλήν εσπεραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θείαν Γέννησιν να πω στ' αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει.
Οι ουρανοί αγάλλονται χαίρει η κτήσις όλη.
Εν τω σπηλαίω τίκτεται εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών και Ποιητής των όλων.
Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι το "Δόξα εν υψίστοις".
Και τούτο άξιον εστί η των ποιμένων πίστις.
Καλήν ημέραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θείαν Γέννησιν να πω στ' αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει.
Οι ουρανοί αγάλλονται χαίρει η κτήσις όλη.
Εν τω σπηλαίω τίκτεται εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών και Ποιητής των όλων.
Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι το "Δόξα εν υψίστοις".
Και τούτο άξιον εστί η των ποιμένων πίστις.


Χίλιες φορές μας είχε πει ο παππούς την ιστορία για την παράξενη μοίρα τους.
Να πελεκάνε αιώνες τώρα το δέντρο που στηρίζει τον απάνω κόσμο
και να το ρίξουν χάμω –πλαφ!- σαν άδειο μπαλόνι.

«Χο, χο, χο!» γέλαγε ο παππούς μου.
«Χο, χο, χο!»
γελάγαμε κι εμείς γιατί τους φανταζόμασταν
εκεί κάτω στα έγκατα της γης να κόβουνε οι έρμοι
και να τραγουδάνε με τις γαϊδουροφωνάρες τους:
Κόβε πριονάκι μου κι η ώρα πλησιάζει.
Χριστούγεννα ζυγώνουνε... το αίμα μας και βράζει!
Οι κακοί άνθρωποι τους φοβούνται και τους σιχαίνονται,
γιατί η ασχήμια των καλικάντζαρων τους θυμίζει τη δικιά τους την ασχήμια.
Οι καλικάντζαροι πάλι το έχουν υπόψη τους
και αυτούς ειδικά τους ανθρώπους διαλέγουν πάντα
για να τους κάνουν τα νεύρα... ΄΄φυτίλια΄΄.
Μάλιστα!!! Η μόνη τους διασκέδαση είναι να ανεβαίνουν
κάθε Χριστούγεννα πάνω στη γη και να δημιουργούν... έκρυθμες καταστάσεις.
Χαρης και Πανος Κατσιμηχα

Δεν υπάρχουν σχόλια: